کد خبر:1827
پ

در شرایطی که موج اخیر بیماری کرونا با گونه دلتا در تمام کشور به صورت برق آسا به پیش می‌رود و هر روز سهم بیشتری از ظرفیت بهداشت و درمان کشور و به خصوص ظرفیت تخت‌های بیمارستانی را اشغال می‌کند،ارائه خدمت با ایثار کارکنان نظام سلامت و به دشواری انجام می‌شود. کارکنان بیمارستان ها که […]

در شرایطی که موج اخیر بیماری کرونا با گونه دلتا در تمام کشور به صورت برق آسا به پیش می‌رود و هر روز سهم بیشتری از ظرفیت بهداشت و درمان کشور و به خصوص ظرفیت تخت‌های بیمارستانی را اشغال می‌کند،ارائه خدمت با ایثار کارکنان نظام سلامت و به دشواری انجام می‌شود.

کارکنان بیمارستان ها که ۱۸ ماه بی وقفه در صف مقدم مبارزه با کووید ۱۹ حاضر بوده‌اند و بسیاری از آنان تا مرز شهادت در دفاع از سلامت مردم نیز پیش رفته‌اند،اکنون در اوج خستگی باید در برابر موج بیماری بزرگ‌تر از تمام امواج قبلی همچنان در صف مقدم بمانند.تکمیل ظرفیت بستری بیمارستانها،فقط به معنی اشغال تخت نیست که با افزودن تخت‌های سیار و بیمارستان‌های صحرایی قابل جبران باشد،بلکه به معنی اشباع کامل ظرفیت کادر ارائه دهنده خدمت نیز هست، تخت و تجهیزات بدون حضور کارکنان آموزش دیده و آماده به کار نمی‌تواند بیماران را نجات دهد.اکنون باید هشدار دهیم که ظرفیت جسمی و روانی کارکنان نظام سلامت در تمام عرصه‌ها،چه عرصه خدمات بهداشتی و درمانی سرپایی و چه خدمات درمانی بستری به حد اشباع نزدیک شده و ادامه این فشار فزاینده،سبب افت شدید عملکرد ایشان خواهد شد.

در این شرایط خطرناک،بی توجهی آشکار نسبت به محدودیت‌ها و دستورالعمل‌های بهداشتی و فقدان عزم جدی برای توقف کارخانه تولید بیمار در صحنه عمومی موجب احساس تنهایی،بی پناهی و فرسودگی مضاعف در مدافعان سلامت می‌شود.افزون بر این،تداوم امواج بیماری کووید ۱۹،خدمت رسانی به سایر بیماران را تحت تأثیر قرار داده است.

شوربختانه با بی توجهی به مقررات منع مسافرت،در این موج،به موازات افزایش تعداد بیماران کووید ۱۹،مصدومان حوادث ترافیکی نیز افزایش یافت و در وانفسای تأمین تخت برای بیماران کووید و سایر اورژانس‌ها،تأمین فضای درمانی برای مصدومان جدید نیز مزید بر مشکل می‌شود.

در شرایط مشابه،بسیاری از کشورها اقدام به اعمال محدودیت‌های جدی و تعطیلی و منع تردد عمومی حداقل به مدت یک هفته می‌کنند که به نظر می‌رسد این راه حل به هر دلیل از سوی آن ستادپذیرفتنی نیست.

تبعیت از دستورالعمل‌های مدیریت هوشمند نیز با طولانی شدن دوره اپیدمی و بروز مشکلات اقتصادی و اجتماعی به تدریج کاهش یافته و استفاده از اقدامات انتظامی و قضائی را برای تضمین اجرای این دستورالعمل‌ها دشوار ساخته است.

بنابراین به رغم ضرورت حضور همه نهادها و سازمان‌ها برای کنترل اپیدمی،اکنون فقط سنگر مراکز بهداشتی درمانی کماکان با ایثار بی‌بدیل مدافعان سلامت فعال باقی مانده است و اگر خدای ناکرده به هر دلیل این خط نیز در هم شکسته شود،امیدی برای کاهش مخاطرات و پیامدهای ناگوار آن باقی نخواهد ماند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − ده =

کلید مقابل را فعال کنید